Jakby nigdy nic brodzę już w smudze cienia

i widzę jak zachodzi słonko ojca i matki

jakby nigdy nic przyjaciół paru na cmentarzach

jakby nigdy nic kwitnÄ… na nich kwiatki



jakby nigdy nic słońce świeci innym

i kto inny ze światem się zżywa

jakby nigdy nic żartujemy pijemy

choć przy stole wciąż kogoś ubywa



jakby nigdy nic kolejna jesień mija

jakby nigdy nic życie ucieka

jakby nigdy nic robię dobrą minę do złej gry

i z nadziejÄ… na jutro czekam


























Cisza taka że słychać

szum skrzydeł ponad nami

anioły nad Kanoniczą

latajÄ… stadami



Oderwał się od braci

jeden anioł blady

i kołuje nad nami

w myśl swojej zasady



Prowadzi nas anielsko

aż w stronę Wawelu

bo to anioł swojski

a tych nie ma wielu



Anioł polski i pański

w zielonym mundurze

w głowie mu majowo

a jednak nas urzekł



Aniele polski aniele swojski

ulotny stróżu nasz

Aniele polski aniele swojski

bądź z nami jak najdłużej

i trzymaj swą straż

i trzymaj swą straż...