Skarży się wdowa po kasjerze 

czasem nachodzą ją tęsknoty 

i resztę renty z sobą bierze 

w pobliżu nawet jest sklep nocny 

  

Już wino tanio na nią kiwa  

i życie takie patykiem pisane  

na chwilę tylko sen zawita  

lecz strach obudzi ją nad ranem 

 

Co można w nocy  

gdy śpią żurawie  

co można w bloku  

gdy sen na jawie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda do nieba  

rzadkie powietrze  

  

Co można w nocy  

gdy śpią parafianie  

co można w bloku  

wkrótce świt wstanie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda się psuje  

wisi nieszczęście 

  

Pan Edek zbiera myśli w sobie  

i zapałczane etykiety  

czasem pokłóci się z rodziną  

charakter ma podobno ciężki 

  

Mało kto wie o grzechach Edka  

a żona jego spokojna kobieta  

lecz kiedy trafi się okazja  

ona od męża chce uciekać 

  

Gdzie uciec - myśli żona Edka  

i patrzy - smutna - w dal przez okno  

w dół jest aż siedem pięter  

dla niej to wcale nie wysoko 

  

Czarnym aniołom skrzydła marzną  

samotnie stają na parapecie  

do lotu cicho się zbierają  

gdzieś je po prostu niesie 
























Brnąłem do ciebie maju  

przez mrozy i biele  

przez śnieżyce i zaspy  

i lute zawieje  

przez bezbarwne szpitale  

korytarze stycznia  

w tych korytarzach słońce  

gasło ustawicznie 

  

a teraz maj dokoła maj  

wyświęca ogrody  

i cały ja i cały ja  

zanurzony w jaordanie pogody  

a teraz maj i maj i maj  

dokoła się święci  

od wonnych bzów szalonych bzów  

wprost w głowie się święci 

  

i płyną przeze mnie dmuchawce  

jak dzieciństwa echa 

i wielka jest majowa moc  

kiedy niebo się do ziemi uśmiecha  

śpi w twoim wnętrzu chłopiec  

w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję  

z twoich ziaren wyrosną sady  

strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary