Skarży się wdowa po kasjerze 

czasem nachodzą ją tęsknoty 

i resztę renty z sobą bierze 

w pobliżu nawet jest sklep nocny 

  

Już wino tanio na nią kiwa  

i życie takie patykiem pisane  

na chwilę tylko sen zawita  

lecz strach obudzi ją nad ranem 

 

Co można w nocy  

gdy śpią żurawie  

co można w bloku  

gdy sen na jawie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda do nieba  

rzadkie powietrze  

  

Co można w nocy  

gdy śpią parafianie  

co można w bloku  

wkrótce świt wstanie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda się psuje  

wisi nieszczęście 

  

Pan Edek zbiera myśli w sobie  

i zapałczane etykiety  

czasem pokłóci się z rodziną  

charakter ma podobno ciężki 

  

Mało kto wie o grzechach Edka  

a żona jego spokojna kobieta  

lecz kiedy trafi się okazja  

ona od męża chce uciekać 

  

Gdzie uciec - myśli żona Edka  

i patrzy - smutna - w dal przez okno  

w dół jest aż siedem pięter  

dla niej to wcale nie wysoko 

  

Czarnym aniołom skrzydła marzną  

samotnie stają na parapecie  

do lotu cicho się zbierają  

gdzieś je po prostu niesie 
























Wystukaj po torach do mnie list

Wtedy naprawdę nie wyjedziesz cała

Niech będzie w nim lokomotywy gwizd

Tylko to zrób jeszcze dla mnie - Mała



Wystukaj po torach do mnie list

Choćby w alfabecie Morse'a

Moja ulica jeszcze twardo śpi

Jeśli tak chcesz w liście zostań



A mogliśmy - Mała - razem łąką iść

Świt witać po kolana w rosie

A mogliśmy - Mała - razem piwo pić

Dom nasz zamienić na sto pociech



A mogliśmy - Mała - konie kraść

Z niebieskiego boskiego pastwiska

A mogliśmy - Mała - w środku lata

Zbudować słoneczną przystań



Napisz od serca do mnie list

I zamieszkaj w tym liście cała

Niech śmiechu dużo będzie w nim

Obiecaj mi to dzisiaj - Mała



Napisz od serca do mnie list

Lecz - proszę - nie wysyłaj go nigdy

W szufladzie zamknij go na klucz

Niech czeka wciąż lepszych dni