Zwalić by można się z nóg

Co rusz,

Co krok.



Co noc,

To szloch

I rozpacz.



Ale czy warto?

Może nie warto?

Chyba nie warto...

Raczej nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.



Zginąć by można jak nic:

Do żył

Jest nóż.



Lub w dół

Na bruk

Z wysoka.



Ale czy warto?...



Jechać by można do miast

Lub w las,

Na błoń.



Na koń

I goń

Nieboskłon.



A!e czy warto?...


























Odfrunęły anioły do ciepłych rajów

tylko jeden w karczmie na rozstaju

głuchy na boskie wołania

hulał z karczmareczką do świtania



pióra piwem zlane sosem musztardowym

skaranie boskie z takim aniołem

jedno skrzydło złamał drugie zastawił

wszystkich wycałował pod ławę się zwalił



naważył anioł piwa - stracił mannę z nieba

musi sam zapracować na kawałek chleba

że nikogo nie zbawił - sczłowieczał na amen

już na zawsze zostanie anioł między nami



niebo z ziemią rymuje słowami skrzypcami

i pomiędzy kramami kręci się z rymami

dzieci za min biegną psów pijaczków zgraja

a ten im wyśpiewuje o utraconych rajach