Zapisz swoję ulubione piosenki Stare Dobre Małżeństwo

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Na aniele czapka  

z ciepłej wełny gore  

anioł z gór się urwał  

jeszcze przed wieczorem 

 

Niosło go Beskidem  

nosiło po lesie  

lecz wrócił w Bieszczady  

teraz ogrzać chce się  

  

Aniele grudniowy   

zimny do połowy   

zostań trochę z nami  

zagrzej sobie nogi  

  

Aniele styczniowy   

zmiłuj się nad nami   

jeszcze zdążysz poznać   

niebieskie polany  

  

Na aniele czapka  

z anielskim pomponem  

anioł chce odlecieć  

jeszcze przed wieczorem 

  

Dalej jednak siedzi  

trochę zagadkowy  

czapki z miękkiej wełny 

nie zdejmuje z głowy 

  

Aniele lutowy  

zimny do połowy  

zostań jeszcze z nami  

już puszczają lody 

  

Aniele marcowy  

zmiłuj się nad nami  

zdążysz jeszcze odwiedzić  

niebieskie polany  

  

Anioł się zasiedział  

do następnej zimy  

jest taki niebieski  

a my się cieszymy 

  

Zawsze to z aniołem  

raźniej chyba bywa  

nawet gdy za oknem  

trzyma tęga zima  

  

Aniele grudniowy  

zimny do połowy  

zostań trochę z nami  

zagrzej sobie nogi 

 

Aniele styczniowy 

zmiłuj się nad nami 

jeszcze zdążysz poznać 

niebieskie polany 

 

Aniele lutowy  

zimny do połowy 

zostań jeszcze z nami  

już puszczają lody 

 

Aniele marcowy 

zmiłuj się nad nami 

zdążysz jeszcze odwiedzić 

niebieskie polany 
























Nie wierz, gdy mówią, że chcemy jedynie

Z głodu nie marnieć i ustrzec się chłodu.

Złe sny uciszamy, by słyszeć wyraźniej

Czy na rzece naszej pękają już lody.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.



Tak wciąż uparcie czekamy na wiosnę

Schowani w myśli niepokornych kokon,

Bez strachu patrząc wrogom prosto w oczy,

Dyktując wojnę fałszywym prorokom.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.
























Jakby nigdy nic brodzę już w smudze cienia

i widzę jak zachodzi słonko ojca i matki

jakby nigdy nic przyjaciół paru na cmentarzach

jakby nigdy nic kwitną na nich kwiatki



jakby nigdy nic słońce świeci innym

i kto inny ze światem się zżywa

jakby nigdy nic żartujemy pijemy

choć przy stole wciąż kogoś ubywa



jakby nigdy nic kolejna jesień mija

jakby nigdy nic życie ucieka

jakby nigdy nic robię dobrą minę do złej gry

i z nadzieją na jutro czekam