Posłuchaj, porzucony przez nią,

Nieznany mój przyjacielu:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugę cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochę zaczekaj!



Posłuchaj, porzucona przezeń,

Nieznana mi przyjaciółko:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugę cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochę zaczekaj!



Przysięgam wam, że płynie czas!

Że płynie czas i zabija rany!

Przysięgam wam, przysięgam wam,

Przysięgam wam, że płynie czas!

Że zabija rany - przysięgam wam!



Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas.

(Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom

Po was przez nas i między ustami,

I oto dzień przychodzi, nowy dzień,

One już daleko, daleko za górami!)

Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas,

Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Tylko dajcie mu czas.


























Noc się wpatruje wciąż w twoje oczy 

Światła w nich tyle co gwiazdy napłaczą 

Świat ma się całkiem ku jesieni  

Na pamięć biegnie swoją trasą 

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę  

Szybę wybija na poddaszu  

I zimno nawet pod poduszką  

Anioły na poddaszu straszą 

  

Co widzisz jeszcze patrząc bezszelestnie?  

Czy niebo mruga znów w twoją stronę?  

Nie ma sygnałów z wielkiej ciszy  

A może wszystko już skończone  

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę  

Szybę wybija na poddaszu  

I zimno nawet pod poduszką  

Anioły na poddaszu straszą  

  

A może my tutaj całkiem zapomnieni  

Na Ziemi naszej co kaprysem nieba  

U studni jak wiadro - dryfujemy 

Tam gdzie niczego już dawno nie ma? 

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę 

Szybę wybija na poddaszu 

I zimno nawet pod poduszką 

Anioły na poddaszu płaczą