Posłuchaj, porzucony przez nią,

Nieznany mój przyjacielu:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugÄ™ cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochÄ™ zaczekaj!



Posłuchaj, porzucona przezeń,

Nieznana mi przyjaciółko:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugÄ™ cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochÄ™ zaczekaj!



Przysięgam wam, że płynie czas!

Że płynie czas i zabija rany!

Przysięgam wam, przysięgam wam,

Przysięgam wam, że płynie czas!

Że zabija rany - przysięgam wam!



Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas.

(Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom

Po was przez nas i między ustami,

I oto dzień przychodzi, nowy dzień,

One już daleko, daleko za górami!)

Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas,

Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Tylko dajcie mu czas.


























Czasem nagle smutniejesz 

To jakby dnia ubywa 

I nie wiem jak ci pomóc 

Więc tylko proszę wybacz 



Czasem Å‚zy w twoich oczach 

Na krótką chwilę zagoszczą 

I nie wiem czy coś mówić 

I nawet nie wiem po co 



Puszczam wiÄ™ wtedy latwce

Ze śmiechu mego śmieszne

I znowu dnia przybywa

Powietrze staje się lżejsze



I lżejsza staje się wędrówka

Z plecakiem coraz cięższym

Nad domem przysiadła tęcza

Na nieba niebieskiej gałęzi