Czwarta nad ranem

     Może sen przyjdzie

     Może mnie odwiedzisz



     Czwarta nad ranem

     Może sen przyjdzie

     Może mnie odwiedzisz



Czemu cię nie ma na odległość ręki?

Czemu mówimy do siebie listami?

Gdy ci to śpiewam - u mnie pełnia lata

Gdy to usłyszysz - będzie środek zimy



Czemu się budzę o czwartej nad ranem

I włosy twoje próbuję ugłaskać

Lecz nigdzie nie ma twoich włosów

Jest tylko blada nocna lampka

Łysa śpiewaczka



Śpiewamy bluesa, bo czwarta nad ranem

Tak cicho, by nie zbudzić sąsiadów

Czajnik z gwizdkiem świruje na gazie

Myślałby kto, że rodem z Manhattanu



     Czwarta nad ranem...



Herbata czarna myśli rozjaśnia

A list twój sam się czyta

Że można go śpiewać

Za oknem mruczą bluesa

Topole z Krupniczej



I jeszcze strażak wszedł na solo

Ten z Mariackiej Wieży

Jego trąbka jak księżyc

Biegnie nad topolą

Nigdzie się jej nie spieszy



     Już piąta

     Może sen przyjdzie

     Może mnie odwiedzisz






















Brnąłem do ciebie maju  

przez mrozy i biele  

przez śnieżyce i zaspy  

i lute zawieje  

przez bezbarwne szpitale  

korytarze stycznia  

w tych korytarzach słońce  

gasło ustawicznie 

  

a teraz maj dokoła maj  

wyświęca ogrody  

i cały ja i cały ja  

zanurzony w jaordanie pogody  

a teraz maj i maj i maj  

dokoła się święci  

od wonnych bzów szalonych bzów  

wprost w głowie się święci 

  

i płyną przeze mnie dmuchawce  

jak dzieciństwa echa 

i wielka jest majowa moc  

kiedy niebo się do ziemi uśmiecha  

śpi w twoim wnętrzu chłopiec  

w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję  

z twoich ziaren wyrosną sady  

strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary