Błogo bardzo sławił będę ten dzień,

Kiedy na nowo siÄ™ narodzÄ™,

Nawet gdy to będzie śmierci mej dzień,

Może jednak narodzę się wcześniej.



Nie będzie za mną chodził mój cień,

Kiedy na nowo siÄ™ narodzÄ™,

Straszny i zwęglony, czarny mój cień;

Drzewo gromem rażone w lesie.



Spał będę w nocy a nie spał w dzień,

Kiedy na nowo siÄ™ narodzÄ™,

Jasny, bez demonów będzie mój sen,

Zaś na jawie nie zjedzą mnie pleśnie.



Pójdę bezpowrotnie daleko, hen,

Kiedy na nowo siÄ™ narodzÄ™,

Wszędzie na miłość głuchy jak pień,

Będę w sadach obrywał czereśnie.


























Czasem nagle smutniejesz 

To jakby dnia ubywa 

I nie wiem jak ci pomóc 

Więc tylko proszę wybacz 



Czasem Å‚zy w twoich oczach 

Na krótką chwilę zagoszczą 

I nie wiem czy coś mówić 

I nawet nie wiem po co 



Puszczam wiÄ™ wtedy latwce

Ze śmiechu mego śmieszne

I znowu dnia przybywa

Powietrze staje się lżejsze



I lżejsza staje się wędrówka

Z plecakiem coraz cięższym

Nad domem przysiadła tęcza

Na nieba niebieskiej gałęzi