Przyjeżdżasz jeszcze czasem

- bilet masz zniżkowy -

i siadasz w końcu stołu

do naszej zwykłej rozmowy



herbatę - jak dawniej - słodzisz

i pijesz raczej słabszą

próbujesz coś powiedzieć

lecz nie wiesz jak zacząć



papierosa znowu zapalam

ty gasisz go smutnym wzrokiem

dla ciebie zawsze będę

małym niemądrym chłopcem



a tu już wnuki - moje dzieci

proszą by opowiadać o tobie

niebo z tobą ściągam im na ziemię

lecz i tak nie wszystko opowiem



przyjeżdżaj więc jeszcze czasem

niech będzie Bóg wyrozumiały

przecież nie możesz tak na zawsze

samych nas tutaj zostawić



a pod wieczór niech białe gołębie

przyfruną z drabiną strażacką

i niech prowadzą cię za ręce

nad Kraków i wieżę Mariacką


























Brnąłem do ciebie maju  

przez mrozy i biele  

przez śnieżyce i zaspy  

i lute zawieje  

przez bezbarwne szpitale  

korytarze stycznia  

w tych korytarzach słońce  

gasło ustawicznie 

  

a teraz maj dokoła maj  

wyświęca ogrody  

i cały ja i cały ja  

zanurzony w jaordanie pogody  

a teraz maj i maj i maj  

dokoła się święci  

od wonnych bzów szalonych bzów  

wprost w głowie się święci 

  

i płyną przeze mnie dmuchawce  

jak dzieciństwa echa 

i wielka jest majowa moc  

kiedy niebo się do ziemi uśmiecha  

śpi w twoim wnętrzu chłopiec  

w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję  

z twoich ziaren wyrosną sady  

strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary