Oto wypędzam szatana.

Oto wypędzam anioła.

Wypędzam z serca obu ich,

Ich obu, co często są jednym.

Niech przyjdzie mi samemu żyć

O skrzydłach własnych i rdzewnych.

Niech przyjdzie mi samemu żyć

O skrzydłach własnych i rdzewnych.



I wypędziłem szatana.

I wypędziłem anioła.

A w serce moje wstąpił wiatr

I tam on zamieszkał, i szumi.

A domem moim stał się las,

Nad lasem bijÄ… pioruny.

A domem moim stał się las,

Nad lasem bijÄ… pioruny.



Ciężko jest żyć bez szatana.

Ciężko jest żyć bez anioła.

Banita boski to mój los,

Lecz nie ja go sobie wybrałem;

To ona mi wybrała go:

Dziewczyna, którą ubóstwiałem.

To ona mi wybrała go:

Dziewczyna, którą ubóstwiałem.



 
























Na koniec - rozwiÄ…zano teatr

Więc cała w sztucznych ogniach teraz

Kręci się arena cyrkowa

Naszych czasów metafora



Nic tu na pewno wszystko na niby

Małpa jest cyrku idolem

Karzeł podkręca szatańską korbkę

Arena toczy się kołem



Niczym piłeczki w palcach żonglerów

Duszyczki nasze wirują wkoło

Życie przestało być sztuką

I stało się sztuczką cyrkową



Dwie siostry syjamskie: prawda kłamstwo

WbiegajÄ… w zwinnych podskokach

Nikt nie odróżni jednej od drugiej

SÄ… w jednakowych trykotach



Bóg gdyby nawet w krzaku ognistym

Pojawił się między nami

Mówilibyśmy że to magik

KolejnÄ… sztuczkÄ… nas mami



Lecz dokąd można w cyrku żyć

Pytamy stojąc na głowie

Słyszymy drwiący błazna śmiech

I to jedyna odpowiedź