Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...
























Zwalić by można się z nóg

Co rusz,

Co krok.



Co noc,

To szloch

I rozpacz.



Ale czy warto?

Może nie warto?

Chyba nie warto...

Raczej nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.



Zginąć by można jak nic:

Do żył

Jest nóż.



Lub w dół

Na bruk

Z wysoka.



Ale czy warto?...



Jechać by można do miast

Lub w las,

Na błoń.



Na koń

I goń

Nieboskłon.



A!e czy warto?...