Listopad to niekochana kobieta

co narzeka narzeka narzeka

rozpuściła włosy przed lustrem

i na nic już nie czeka



przeczytała wszystkie listy z drzew

w żadnym nie znalazła nic dla siebie

rozrzucone leżą u jej stóp

wiatr roznosi je po ziemi i po niebie



popatrzyła w gwiazdy a tam smutki

już na resztę życia jej pisane

więc zaniosła się wariackim śmiechem

żeby nikt nie wiedział co jest grane


























Cisza taka że słychać

szum skrzydeł ponad nami

anioły nad Kanoniczą

latajÄ… stadami



Oderwał się od braci

jeden anioł blady

i kołuje nad nami

w myśl swojej zasady



Prowadzi nas anielsko

aż w stronę Wawelu

bo to anioł swojski

a tych nie ma wielu



Anioł polski i pański

w zielonym mundurze

w głowie mu majowo

a jednak nas urzekł



Aniele polski aniele swojski

ulotny stróżu nasz

Aniele polski aniele swojski

bądź z nami jak najdłużej

i trzymaj swą straż

i trzymaj swą straż...