Listopad to niekochana kobieta

co narzeka narzeka narzeka

rozpuściła włosy przed lustrem

i na nic już nie czeka



przeczytała wszystkie listy z drzew

w żadnym nie znalazła nic dla siebie

rozrzucone leżą u jej stóp

wiatr roznosi je po ziemi i po niebie



popatrzyła w gwiazdy a tam smutki

już na resztę życia jej pisane

więc zaniosła się wariackim śmiechem

żeby nikt nie wiedział co jest grane


























Wystukaj po torach do mnie list

Wtedy naprawdę nie wyjedziesz cała

Niech będzie w nim lokomotywy gwizd

Tylko to zrób jeszcze dla mnie - Mała



Wystukaj po torach do mnie list

Choćby w alfabecie Morse'a

Moja ulica jeszcze twardo śpi

Jeśli tak chcesz w liście zostań



A mogliśmy - Mała - razem łąką iść

Świt witać po kolana w rosie

A mogliśmy - Mała - razem piwo pić

Dom nasz zamienić na sto pociech



A mogliśmy - Mała - konie kraść

Z niebieskiego boskiego pastwiska

A mogliśmy - Mała - w środku lata

Zbudować słoneczną przystań



Napisz od serca do mnie list

I zamieszkaj w tym liście cała

Niech śmiechu dużo będzie w nim

Obiecaj mi to dzisiaj - Mała



Napisz od serca do mnie list

Lecz - proszę - nie wysyłaj go nigdy

W szufladzie zamknij go na klucz

Niech czeka wciąż lepszych dni